« یا رفیقَ مَن لا رفیقَ لَه » دلم برای سال ها پیش تنگ شده است...برای روزهایی که بی تجربه تر بودم ولی سرخوش تر...برای روزهایی که روی تابِ آهنی حیاط دبیرستان با سرعت تاب می خوردم، چشمانم را می بستم و آو

پیش از این هرگاه چشم هایم را می بستم، تاریکیِ پشتِ پلک هایم بلند و عمیق بود، مثل یک سیاه چاله ی بی انتها...اما گاهی هم می شود که هرچه چشم بر هم می گذارم، انگار صورتم مماس با یک سنگ قرار می گیرد یا دیو